Recensie: Billy Boy door Kees Schakel

Je bent de oudste dochter en je adoreert je vader en toch vlucht je met je zusjes soms uit angst voor hem het bos in. Eenmaal volwassen moet je steeds weer opnieuw beginnen. Een andere baan, nieuwe relaties. Wat is er toch met je aan de hand? In Billy Boy beschrijft Beatrice L. Jongkind, emeritus
predikant en publicist, hoe zij op een moment dat ‘alles stuk’ ging, zich bewust werd hoe haar leven verbonden was met de pijn die haar vader Bill sinds de Tweede Wereldoorlog met zich meedroeg. Hoewel ze wel wist dat haar vader, jong als hij was, protesteerde toen de nazi’s in Brussel een joodse jongen uit zijn hbs-klas weghaalden, ontdekte ze pas na zijn dood hoe hij zo tot over zijn oren in het gewapend verzetswerk kwam te zitten en hoeveel pijn hij na de oorlog met zich meedroeg. Via een
document dat haar vader kort na de oorlog geschreven had en ook wat hij daaraan later had toegevoegd, leerde zij haar vader en zichzelf in hun strijd om gerechtigheid steeds meer te doorgronden.

Een eerlijk boek, met markante foto’s, onder meer van haar vader en zijn ouders, dat niet alleen (klein)kinderen van verzetsdeelnemers zal raken!